Zondagrondje

Deze rit naast je eigen andere ritten van dezelfde soort (buiten of binnen). Er staat alleen wat opvalt, het belangrijkste eerst, en hoogstens vijf punten, met bovenaan het verloop van de rit (een klim, de afdaling erna, een eindsprint) of de opbouw van de training; bij een gewone rit blijft het dus kort. Zegt een punt dat iets past of verwacht is, dan is dat ook een uitkomst: dan is er niets aan de hand.

Het beeld bovenaan is je vermogen door de rit heen. Elk stukje van het vlak heeft de kleur van de zone waarin je vermogen toen zat, met de zones van de drempel die toen was ingesteld. Het vermogen is eerst gladgestreken, over een minuut op de computer en twee op een telefoon, en een kleur wisselt pas als je een stukje over de grens zit (5 procent van je drempel); anders springt de kleur heen en weer zodra je rond een grens rijdt. De lijn is je hartslag, met de schaal rechts. Bij een training met werkblokken staan er staafjes, elk het gemiddelde over zijn stuk van de rit.

Watt per hartslag is je vermogen gedeeld door je hartslag. Zakt die reeks terwijl je vermogen gelijk bleef, dan kostte hetzelfde vermogen je steeds meer hartslagen. Dat hoort bij een lange rit, de vraag is alleen hoeveel. De as begint niet bij nul maar past bij de waarden, zodat je het zakken ziet; een verschil van 0,05 is al ruim vijf procent.

Elke stip staat op de plek van deze rit tussen je andere buitenritten: helemaal links is minder dan al je andere ritten, helemaal rechts meer. Het streepje in het midden is de helft. Bovenaan wat het hoogst scoort.

Op je ranglijst van buitenritten: plek 170 van 174 op genormaliseerd vermogen, plek 167 van 174 op watt per hartslag en plek 148 van 174 op intensiteit.

Een cijfer op zichzelf zegt weinig. Ontkoppeling loopt bijvoorbeeld vanzelf op met de duur van een rit. Daarom staat er bij gemeten naast verwacht steeds wat je op grond van de lengte en de zwaarte van deze rit mocht verwachten, geschat uit je eigen vergelijkbare ritten.

Past bij deze rit betekent: minder dan anderhalve keer de gewone spreiding van je eigen ritten naast de verwachting. Bij deze rit is dat bij ontkoppeling 2,8 procentpunt, bij je hartslag 4 slagen en bij watt per hartslag 0,09. Watt per hartslag schommelt van rit tot rit nogal (wind, warmte, hoe schokkerig je trapte), dus daar is die marge ruim.

Van je andere ritten van dezelfde soort lijkt Zondagrondje het meest op deze, qua genormaliseerd vermogen, intensiteit en duur. Er waren 57 ritten die genoeg leken om mee te doen; deze zat het dichtstbij. Doordat het soort rit dan bijna gelijk is, gaat wat er nog verschilt over jou en niet over de rit.

Bijna gelijk betekent: je hartslag scheelt hoogstens 3 slagen, watt per hartslag hoogstens 0,03 en ontkoppeling hoogstens 2 procentpunt. Scheelt er meer, dan noemt de kop het grootste verschil.

Met internet zie je de echte kaart onder je route, anders alleen de getekende lijn. De stip is je startpunt.

Je snelheid hangt niet alleen af van hoe hard je trapt maar ook van welke kant je op rijdt. Daarom is elk stukje van de rit teruggerekend naar wat je bij 200 watt zou hebben gereden, zodat de richtingen eerlijk te vergelijken zijn. Hoe langer de punt, hoe sneller die kant op; de twee snelste zijn helemaal gevuld.

Gebaseerd op 389 stukjes van ongeveer zestien seconden, verdeeld over 8 windstreken. Dit is niet het weerbericht maar wat je fiets gemerkt heeft. Beschutting van bomen en gebouwen, hellingen, stoplichten en bochten zitten er allemaal in. Rijd je bij tegenwind expres het bos in, dan lopen richting en omgeving door elkaar en zegt dit meer over je route dan over de wind.